Vakantie

Voor ons is de grote vakantie begonnen. Ook dit jaar maakte ik voor de kinderen een rapport in de vorm van een portfolio. Hoe dat er ongeveer uit ziet lees je in mijn blog van een jaar geleden. Ook dit jaar is het weer een leuke map geworden waarin te zien is hoe de kinderen zich hebben ontwikkeld. Voor het komende schooljaar heb ik de kinderen elk een eigen map gegeven waarin ze zelf dingen mogen stoppen die ze graag willen bewaren. Ik ben benieuwd hoe dat gaat werken.

Vrijdag sloten we het schooljaar af met een bezoek aan de dierentuin en gisteren zijn de kinderen gaan logeren bij opa en oma. Twee dagen rust voor mij om hier de boel wat op te ruimen en ook alvast dingen voor te bereiden voor het komende schooljaar. Zoals altijd zit ik weer vol nieuwe ideetjes en plannen. Zo wil ik bijvoorbeeld meer tijd gaan besteden aan tekenlessen en beeldende vorming. Ik heb al aardige ideeën opgedaan op Pinterest en vandaag kon ik in alle rust inkopen doen bij Harolds. Een set goede tekenpotloden, voor elk kind een eigen schetsblok, een blok tekenpapier (erg voordelig om daar te kopen), en nog wat losse dingen. Ik ga proberen verslag te doen van de lessen hier op mijn blog, of ik daar te tijd voor ga vinden weet ik nog niet maar het voornemen is er. Maar nu eerst vakantie!
 

feest

Vandaag was het feest! Tije en Ot zijn allebei in augustus jarig maar omdat we dan in Zweden hopen te zijn kunnen we geen feestje geven rond hun verjaardag daarom deden we het vandaag. Het is best lastig wat je als thuisonderwijzer moet doen met kinderfeestjes omdat het meestal de kinderen uit de klas zijn die worden uitgenodigd. Onze thuisonderwijsweg is niet de gangbare en dat merk je ook goed als het gaat om kinderfeestjes. Het is best lastig hoe je daar op een andere manier vorm aan kunt geven.

Onder thuisonderwijzers gebeurt het steeds meer dat de kinderen met elkaar een feestje vieren. Eigenlijk is het een gewone ontmoeting waarbij de moeders en 'siblings' aanwezig zijn. Het gebeurt ook wel dat er een workshop wordt georganiseerd ter ere van een verjaardag. Toen Noortje 6 werd wilde ze graag een knutsel feest geven, we hebben toen een aantal Rotterdamse thuisonderwijs gezinnen uitgenodigd om een middag te komen knutselen. Reuze gezellig.

De jongens wilden echter graag een feestje met kinderen uit de wijk, heel leuk maar ook duidelijk anders. Op welk kinderfeestje komen kinderen van 6,7 en 11 samen om feest te vieren?

Vandaag was het zover. Vanmorgen bakte Ot een chocolade taart die hij versierde met marsepein. Tije wilde graag een appeltaart dus die heb ik geholpen met het maken van een geweldige grote appeltaart.

Het feest was gezellig, ondanks de verschillende leeftijden hebben de kinderen leuk met elkaar gespeeld. We zijn met elkaar gaan bowlen, hebben het Cubb spel gespeeld, hebben taart gegeten en als avondeten broodjes knakworst en ijs toe.

Voor papa

pinhole camera

De negatieven van de pinhole camera zijn ontwikkeld. We hebben ze gescand en tot onze grote vreugde leveren ze nog beeld op ook. Deze foto's zijn dus gemaakt met een zelf in elkaar geplakt kartonnen doosje met een piepklein gaatje aan de voorkant, een camera obscura dus. De pinhole camera, zoals men deze noemt, kochten we als bouwpakket bij de webshop van Nemo. Het leuke van dit ding is dat je hiermee echt de basis van de fotografie leert kennen. Hier nog een paar van onze plaatjes. Omdat we niet precies wisten hoever we de rol moesten doordraaien zijn de foto's hier en daar wat over elkaar heen gegaan maar toch blijft het heel fascinerend dat we beeld hebben weten vast te leggen.

fotografie

Ot wil dierenfotograaf worden, dat zegt hij al een paar jaar lang. Wij proberen hem duidelijk te maken dat het ook goed is om een vak te kiezen waarmee je iets makkelijker brood op de plank brengt maar Ot blijft volhouden dierenfotograaf te willen worden. Hij gaat geld verdienen met een vak in de techniek en dan doet hij de dierenfotografie er gewoon bij, of hij gaat heel erg goed worden waardoor iedereen zijn foto's wil kopen, of hij gaat werken voor National Geographic. Goede plannen dus. 

Het leek ons goed om alvast te beginnen met deze creatieve beroepsopleiding. We hadden nog een oude analoge Nikon spiegelreflex liggen waarbij het instellen van de sluitertijd en het diafragma heel duidelijk uit te leggen is. Ot heeft er wat mee lopen spelen en we hebben wat foto's bekeken uit een cursusboek om te zien of hij kon inschatten met welke instellingen de foto gemaakt was. Hij had het vrij snel door en had er lol in de diafragmastanden en sluitertijden te schatten van de foto's uit de boeken.

Zo word je National Geographic Junior fotograaf!

Al eerder kreeg hij voor zijn verjaardag een pinhole camera. Tijdens het in elkaar plakken van de camera hebben we al heel wat uitgelegd over de werking van een camera obscura en een fotocamera. De pinhole camera kochten we bij de online shop van NEMO 

Het rolletje moeten we nog laten ontwikkelen samen met de diarol uit de analoge spiegelreflex.  Bij foto van der Graaf schijnt dat nog te kunnen dus daarvoor gaan we vandaag nog even op stap. We zijn benieuwd wat de pinhole camera heeft vastgelegd...

Een dag uit ons leven

Ik word door Juf Linda gevraagd om een dag uit ons leven te beschrijven. Natuurlijk kan dat maar de vraag is dan welke dag ik daarvoor kies. Als ik afgelopen maandag beschrijf dan beschrijf ik een dag dat we gewoon thuis waren, het oppaskindje er was en we wat schoolwerk deden. Maar die maandag zagen we nou net geen andere mensen en dan zegt men straks nog: "Zie je wel die kinderen vereenzamen."

Als ik vorige week donderdag kies dan beschrijf ik een dag dat we met een aantal gezinnen in de bouwspeeltuin waren en de kinderen bijna de hele dag gespeeld en getimmerd hebben met andere kinderen. Maar ja dan zegt men straks weer; "Zie je nou wel, die kinderen krijgen geen eens onderwijs."

Ik kan ook een dag beschrijven dat de kinderen even niet zo'n zin hebben in hun werk en ik ze achter hun broek aanzit maar er niet veel zinnigs uitkomt. Wie weet zegt men dan wel weer; "Vreemde ogen dwingen, dat soort problemen heb je niet op school hoor." Tja, wat moet je dan met zo'n verzoek? Bestaat er wel zoiets als een doorsnee thuisonderwijsdag?

Mijn Blog en mijn site geven een aardig beeld van hoe wij dingen doen en wat voor dingen we doen. Het geeft hopelijk een totaler beeld dan het beschrijven van een enkele dag. Toch heb ik vandaag wat extra de camera gepakt want als ik dan toch een dag moeten beschrijven dan laat ik het ook graag zien.

Ik ga er geen tijden bijzetten wat vaste tijden hebben we niet. We staan op, ontbijten, ruimen op en gaan aan het werk. Elke dag staat er taal, rekenen en lezen op het programma dan hebben we geschiedenis, aardrijkskunde en natuur en techniek op verschillende dagen en elke dag hebben de kinderen een aantal keuzetaken; engels, schoonschrijven, rekentuin, taalzee en topografie. Daarnaast wordt er veel geknutseld,

muziek gemaakt en natuurlijk gespeeld.

Dinsdag 4 juni:

Ot begint met trompet spelen, Tije en Noortje springen op de trampoline terwijl ik spullen klaarleg voor het werk. Dan hoor ik Ot roepen; "Dit kan ik nooit!" Het is een nieuw muziekstuk wat behoorlijk snel gaat en waar lastige halve noten in zitten. Ik ga bij hem zitten en kijk even mee, help een beetje met het lezen van de muziek en even later speelt Ot het stuk redelijk weg. Ik benadruk nog maar weer eens dat je niet moet zeggen 'ik kan dit niet', maar beter kunt zeggen 'ik vind dit moeilijk'. 

Ondertussen is Tije met Noortje aan tafel gegaan, hij gaat haar vandaag helpen met haar rekenen. Ot komt ook aan tafel en pakt zijn rekenboek erbij. We doen de dingen die gedaan moeten worden, rekenen, lezen, taal. Bij taal loopt Ot vast, opnieuw hoor ik hem klagen en zeggen dat hij het onmogelijk kan, kinderen met dyslexie kunnen dat nu eenmaal niet. Nu word ik boos. Kinderen met dyslexie kunnen het wel maar het kost ze veel meer moeite dan andere kinderen, ze moeten er dus extra hard voor werken en niet opgeven. Dat is wat ik zelf heb geleerd en dat is wat Ot ook moet leren. Zeggen 'dat kan ik niet' helpt daar niet bij. 

Maar ja eigenlijk hebben we vandaag allemaal niet zo'n zin om te werken aan tafel, het is veel te lekker weer en iedereen wil naar buiten. De extra taken en lessen laten we daarom maar even voor wat het is en na de lunch gaan we genieten van het mooie weer. Tussendoor hebben we trouwens nog wel wat aan geschiedenis gedaan, ik heb verhalen voorgelezen over Tsaar Peter van Rusland, uit de boeken De wereldgeschiedenis in een notendop, V.M. Hillyer en In een Land hier ver vandaan, Arend van Dam.

We gaan naar 'De tuin van Eefje', een terrein vlak bij ons huis waar creatief beheer op dinsdag altijd aanwezig is, Eefje dus. Voordat we daar komen lopen we langs het strandje, een stukje Maas tussen de huizen. De kinderen kunnen daar pootje baden, klauteren op de kadewand en lekker even rennen en ravotten.

Met natte broekspijpen lopen we door naar de tuin. Ik heb een boek meegenomen zodat ik ook wat vermaak heb tijdens het spelen van de kinderen. Vol enthousiasme komt Ot even later aangerend. Hij heeft een tijd geleden kastanjes verstopt in een bakje in de grond en nu vond hij ze terug en waren ze helemaal uitgelopen. Dat moet Eefje zien, zij mag een kastanjeboom hebben van Ot de drie andere neemt hij mee naar huis en worden thuis door hem in potten gezet. Maar eerst nog even langs de Turkse winkel van de buurman. Noortje heeft namelijk een muntje gekregen van de tandenfee en zij wil de jongens trakteren op iets lekkers.

Eenmaal thuis laat ik de kinderen even alleen, nou ja niet echt alleen, papa werkt vandaag thuis dus als er echt iets is kunnen ze altijd bij hem terecht op zijn kantoor. Ik ga een uurtje sporten. Als ik thuiskom hoor ik dat de kinderen flink tekeer zijn gegaan met water in de achtertuin. Alle kleren hangen drijfnat over de schutting. Wat is hier gebeurt? Ze hadden 

wat met water gespeeld en dat was een beetje uit de hand gelopen maar ze hadden alles zelf weer netjes gemaakt en de kleren netjes te drogen gehangen. 

Tja, dat zag ik zelf ook dus dat zat wel goed. 

Inmiddels is het tijd geworden om eten klaar te maken maar ik snij eerst nog even wat meloen. Tije ziet de schil van de meloen en begint er een bootje van te knutselen, Noortje doet dat natuurlijk na. De bootjes worden buiten getest in de waterbaan maar blijven helaas niet goed drijven. Maar mooi zijn ze wel. Dan nog maar even op de de Ipad. Ot wil op de computer omdat hij aan het leren is hoe hij met Prezi moet werken. 

Schermtijd; na een lange leer en speeldag even rustig bijkomen dan eten, voorgelezen worden en naar bed, tenminste de twee jongsten. Ot gaat wat later op de avond. De dag is voorbij, het was zomaar een dag dus ga nu niet denken dat we elke dag snoep kopen bij de Turkse winkel, of pootje baden in de Maas. Morgen doen we weer iets anders leuks.

stempels van gum

Ik was het al op een paar keer op het web tegengekomen, mensen die stempels maken van gummen. Het maken van afdrukken heeft mij altijd al gefascineerd, ik studeerde af aan de kunstacademie met grote prenten, afdrukken van hout. Het snijden in een gum is wel even wat anders en zelf vind ik het een te zacht materiaal maar voor de kinderen is het wel een hele leuke en makkelijke manier om de techniek van het snijden en drukken te leren. Dus we kochten een stel gummen bij de Hema, gutsen en stempelkussens had ik nog liggen dus gingen we aan de slag. Zie hier het resultaat.

Voor meer inspiratie:

http://stampij.net
http://astampaday.blogspot.nl

Zomervilla

De zomervilla in Villa Zebra is open. Ot heeft de afgelopen weken weer meegewerkt in het kinderpanel en mocht afgelopen vrijdag helpen bij de opening van de tentoonstelling. Hij doet dat met veel plezier en wij genoten van de leuke tentoonstelling waar opnieuw een boel te doen is. Helaas liep het iets anders dan we hadden gehoopt want op de terugweg naar huis maakte Ot een lelijke val op zijn hand waarbij hij de top van zijn vinger en zijn nagel flink bezeerde. Na een bezoek aan de EHBO zit zijn hand nu in het verband. Dat wordt dus wel even lastig de komende weken met tekenen en knutselen. Een voordeel; schrijven kan nu ook niet:))

opa en oma

Wat vond je het leukste van het logeren bij opa en oma?
Noortje: "De verhalen van opa en de fietstocht met oma."

Opa die verhalen vertelt, dat begint al in de ochtend als de kinderen wakker worden en bij opa en oma in bed mogen kruipen. Opa vertelt verhalen over toen hij jong was en op de politieschool zat, of over de tijd dat hij boeven ving in Rotterdam, of over die keer dat hij met zijn vriendje in de struiken verstopt zat en een boef ook kwam schuilen in datzelfde bosje. Dat laatste was dus echt gebeurt, of toch niet? Hoe dan ook opa kan prachtig vertellen en voorlezen doet hij ook erg graag. Dan is er ook oma nog die graag een spelletje doet en de sjoelbak naar beneden sjouwt maar zodra de zon even schijnt niet te beroerd is om achter haar kleindochter aan te hollen die een rondje wil fietsen. Dat ging wel heel hard dus pakt oma zelf ook de fiets en fietsen de twee samen de natuur in. Volgens Noortje een geweldige fietstocht.

Muziek

Er is weer trompetgeschal in huis. Nu was er altijd al wel muziek in huis maar Ot was de laatste tijd wat stil. Hij heeft een tijdje cornetles gehad met een leen cornet van de muziekschool. Hij had een klik met het instrument maar helaas niet met de meester die hem te veel lastig viel met de technische kanten van de muziekleer terwijl Ot gewoon leuke deuntjes wilde spelen. Na vorig schooljaar is hij gestopt en moest de cornet worden ingeleverd wat hij niet leuk vond. Wij beloofden Ot dat hij van ons een cornet zou krijgen als hij ook zijn best zou doen piano te leren spelen.

Nu was het dan eindelijk zover, tijdens de meivakantie zijn we naar Roosendaal gereden om daar bij Van Gorp een instrument uit te kiezen. Ot's keuze viel op een Conn, een Amerikaanse cornet met een mooie warme klank in een prachtige koffer. Hij is dol blij met zijn eigen instrument en speelt met veel plezier de deuntjes uit zijn boek. Inmiddels heeft hij alle lessen uit zijn eerste boek al weer een keer doorgenomen en is hij waar hij was gebleven toen hij stopte met zijn lessen. Voorlopig red hij zich wel even zonder meester, ondertussen kijken we uit naar iemand die hem les zou kunnen geven maar vooral het plezier in muziek maken kan voeden. Mocht je iemand weten dan hoor ik het graag.